STILL LIFE (Foto fixa) xira, principalmente, en torno ao obxecto e á memoria. Etimolóxicamente o termo obxecto alude a algo de pouco valor que se pode arroxar sen preocupación, con raíces comúns coa palabra abxecto, como algo despreciable, apenas a ter en conta. Parte deste traballo pretende “ re-presentar” ese obxecto da nosa contorna cotiá, que, ao ser extraído do mesmo e dotado dun novo contexto, obrigue ao espectador para observalo cunha nova mirada. As obras “Colector” e “ Vanitas” fálannos da memoria, das vivencias e os segredos gardados, “Estatística” tenta facernos reflexionar sobre os estereotipos, neste caso a modo de reivindicación feminista, “ Still life”, “ Vanitas” e “ Palimpsesto” sobre o efémero e a pegada do noso paso pola vida, tema recorrente no barroco do mesmo xeito que as obras “En desprezo do tempo e das súas leis” cuxo título está extraído dunha frase que Quevedo, xenial autor do século de ouro, escribe en relación á pintura. A exposición, ao afastar da súa funcionalidade aos obxectos cotiáns, convídanos a reflexionar sobre a súa beleza, os significados que poden xerar potenciados con cada individualidade, polas vivencias persoais, polas emocións, asociacións,… Esa foto fixa, á que alude o subtítulo, permítenos, a través da iluminación e a montaxe, do mesmo xeito que no seu día fíxoo o barroco, xogar coa idea do vivo, ao provocar a temporalidade, a variabilidade, o movemento e a acción, desterrando esa connotación do inerte sempre vinculada ao xénero das naturezas mortas, que parecía banalizar o obxecto, enterrando toda a súa poética. Mª José Santiso.