“Tiempo de albaricoques”

Elisabetta viviu sempre no fogar da súa nenez e desde entón todos os veráns prepara marmelada cos albaricoques da árbore do seu xardín. Conserva un tarro de cada ano, igual que conserva vivos os recordos do seu primeiro amor, da súa pequena tartaruga e do día en que todo cambiou cando os seus pais e irmás foron deportados polas SS. Cando a nova e reservada bailarina Pola chega para vivir na habitación que aluga a anciá, ambas as mulleres descubrirán xuntas que só resolvendo os conflitos que as atormentan poderán por fin facer as paces co pasado.